'Mijn schoonmoeder dreef ons uit elkaar'

“‘Kind’, zei mijn schoonmoeder toen ik haar voor het eerst de hand schudde om me voor te stellen, ‘wat heb jíj jezelf nou aangedaan?’ Ronald en ik waren vierentwintig, zaten volop in de festivalscene en waren sinds een halfjaar vreselijk verliefd. Zijn moeder keek misprijzend naar de tatoeage op mijn bovenarm. ‘Generatiekloofje’, dacht ik nog, ‘ze went er wel aan.’ Maar ze ging verder: ‘Nou, en dan zo’n ring in je neus, wat zeggen je ouders daarvan?’ Ze had haar eigen naam nog niet eens genoemd. ‘Nou, ook aangenaam’, dacht ik, maar zat het beleefdheidsbezoekje vriendelijk uit. Nog geen uur na...

Lees het hele artikel op Kekmama.nl »